Η λίπανση φυλλώματος και η εφαρμογή φυτοφαρμάκων μπορούν να γίνουν ταυτόχρονα

Τα χημικά λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα είναι απαραίτητα υλικά παραγωγής στη σύγχρονη γεωργία. Για να βελτιωθεί η απόδοση και η ποιότητα, οι αγρότες χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο χημικά λιπάσματα πιο συχνά και σε μεγαλύτερη ποικιλία. Η διαφυλλική λίπανση, λόγω της χαμηλής κατανάλωσης λιπασμάτων και της ταχείας δράσης της, έχει γίνει μια τεχνική που χρησιμοποιείται συχνά για τους αγρότες, ιδιαίτερα τους καλλιεργητές φρούτων και λαχανικών. Από την άλλη πλευρά, οι αγρότες ψεκάζουν επίσης συχνά φυτοφάρμακα για τον έλεγχο παρασίτων και ασθενειών. Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να αναμειγνύουν φυτοφάρμακα και λιπάσματα για ταυτόχρονη εφαρμογή, με στόχο την εξοικονόμηση εργασίας και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας.

Το κλειδί για την επιτυχή ανάμιξη είναι ότι τα μυκητοκτόνα και τα εντομοκτόνα, καθώς και τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα, δεν πρέπει να υφίστανται χημικές αντιδράσεις, ούτε να επηρεάζουν τις φυσικές ιδιότητες των φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων, όπως διαλυτότητα, εναιώρημα και γαλακτωματοποίηση. Επίσης, δεν πρέπει να επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα του άλλου. Φυσικά, η απουσία χημικών αντιδράσεων εμποδίζει επίσης την αυξημένη τοξικότητα στους ανθρώπους, τα ζώα και τα φυτά και αποτρέπει την αποσύνθεση των φυτοφαρμάκων και των λιπασμάτων. Από την άποψη της διατήρησης της αποτελεσματικότητας, γνωρίζουμε ήδη ότι ορισμένα φυτοφάρμακα δεν μπορούν να αναμειχθούν με αλκαλικά φυτοφάρμακα (θείο ασβέστη, μείγμα Bordeaux), όπως εντομοκτόνα όπως flufenoxuron, diflubenzuron, acetamiprid και ενώσεις κασσίτερου, και μυκητοκτόνα όπως mancozeb, αλουμίνιο τρις (μεταλαξυλοξονόλη, μεταλοξονόλη), εποξικοναζόλη, ιπροδιόνη, κασουγαμυκίνη, πολυοξίνη και νυστατίνη. Κατ' επέκταση, δεν πρέπει επίσης να αναμιγνύονται με αλκαλικά ή ασθενώς αλκαλικά λιπάσματα όπως ανθρακικό αμμώνιο, τέφρα ξύλου, φωσφορικό ασβέστιο μαγνήσιο, φωσφορικό διαμμώνιο, βόρακας και μολυβδαινικό αμμώνιο.

Ορισμένοι ρυθμιστές ανάπτυξης των φυτών, όπως η γιββερελίνη, το χλωρμεκουάτ και το αιθέφον, δεν πρέπει επίσης να αναμιγνύονται με αλκαλικά φυτοφάρμακα ή λιπάσματα, διαφορετικά θα αποσυντεθούν και θα καταστούν αναποτελεσματικά. Εάν χρησιμοποιούνται ζιζανιοκτόνα για την επεξεργασία του εδάφους, είναι γενικά ασφαλές, ειδικά εάν το καθένα αναμιγνύεται με υγρό χώμα (ή νερό) πριν αναμειχθεί για εφαρμογή. Ωστόσο, εάν χρησιμοποιηθεί για διαφυλλική εφαρμογή, απαιτείται εξαιρετική προσοχή. Ακόμη και ελαφρώς υψηλότερες δόσεις ή ανομοιόμορφη εφαρμογή μπορεί να προκαλέσουν φυτοτοξικότητα, επομένως δεν πρέπει γενικά να αναμιγνύονται με λιπάσματα. Εάν η ανάμειξη είναι απαραίτητη, το ζιζανιοκτόνο θα πρέπει πρώτα να παρασκευαστεί ως μητρικό διάλυμα και το λίπασμα θα πρέπει επίσης να διαλυθεί σε νερό πριν αναμειχθεί με το αρχικό διάλυμα. Το μείγμα πρέπει να προετοιμαστεί και να εφαρμοστεί αμέσως. Τα βιοπαρασιτοκτόνα δεν πρέπει να αναμιγνύονται με χημικά λιπάσματα ή μυκητοκτόνα, καθώς τα λιπάσματα και τα μυκητοκτόνα μπορεί να σκοτώσουν τους ωφέλιμους μικροοργανισμούς που περιέχουν, μειώνοντας την αποτελεσματικότητά τους. Επιπλέον, θα πρέπει να δοθεί προσοχή σε ειδικούς κανονισμούς σχετικά με την ανάμειξη ορισμένων φυτοφαρμάκων. Για παράδειγμα, ένα μυκητοκτόνο που ονομάζεται χλωροβρωμοϊσοκυανουρικό οξύ, το οποίο μπορεί να ελέγξει μυκητιασικές, βακτηριακές, ακόμη και ιογενείς ασθένειες, είναι πολύτιμο φυτοφάρμακο, αλλά έχει κανονισμό που αναφέρει ότι «δεν πρέπει να αναμιγνύεται με άλλα φυτοφάρμακα». Κατ' επέκταση, δεν πρέπει επίσης να αναμιγνύεται με λιπάσματα.