Το S-abscisic Acid μπορεί να ενισχύσει σημαντικά την αντοχή του σιταριού στην ξηρασία, τις ασθένειες και το κρύο, ενώ επίσης προάγει την ανάπτυξη της δευτερογενούς ρίζας και αυξάνει τον αριθμό των αποτελεσματικών φρεατίων.
Λειτουργώντας ως φυτικός «επαγωγέας αντοχής στο στρες», αυτή η ουσία ενεργοποιεί γρήγορα την έκφραση των ενδογενών γονιδίων αντοχής στο στρες όταν το σιτάρι αντιμετωπίζει ξηρασία, χαμηλές θερμοκρασίες ή στρες ασθενειών. Υπό συνθήκες ξηρασίας, το αψισικό οξύ προκαλεί το γρήγορο κλείσιμο των στομάτων για τη μείωση της διαπνοής του νερού. Ταυτόχρονα, ρυθμίζει προς τα πάνω την έκφραση γονιδίων όπως το P5CS για την προώθηση της συσσώρευσης προλίνης και τη διατήρηση της κυτταρικής οσμωτικής ισορροπίας. Μελέτες έχουν δείξει ότι η εξωγενής εφαρμογή του S-αψισικού οξέος επιτρέπει στο σιτάρι να διατηρεί υψηλότερο υδάτινο δυναμικό φύλλων υπό συνθήκες ξηρασίας, ενισχύοντας τη φωτοσυνθετική απόδοση κατά πάνω από 26,9%.
Η διαφυλλική εφαρμογή 50-100 ppm S-αψισικού οξέος πριν από την έκθεση σε καταπόνηση χαμηλής θερμοκρασίας μπορεί να προκαλέσει τη σύνθεση πρωτεϊνών ανθεκτικών στο κρύο και να ενισχύσει τη σταθερότητα των λιπιδίων της μεμβράνης, μειώνοντας έτσι σημαντικά τα ποσοστά χλωρίωσης και θνησιμότητας των φυταρίων που προκαλούνται από ζημιά κατά την κατάψυξη. Επιπλέον, ενεργοποιώντας τις οδούς σηματοδότησης του σαλικυλικού οξέος (SA) και του γιασμαμονικού οξέος (JA), το αψισικό οξύ ενισχύει τη συστημική ανοσία του σιταριού, ενισχύοντας τις αμυντικές του ικανότητες έναντι ασθενειών όπως η προσβολή και η σήψη των ριζών.
Όσον αφορά τη ρύθμιση της ανάπτυξης, οι χαμηλές συγκεντρώσεις ασπισικού οξέος (1-2 mg·kg-1) μπορούν να προάγουν το σχηματισμό δευτερογενών ριζών στο σιτάρι, ενισχύοντας έτσι την ικανότητά του για πρόσληψη νερού και θρεπτικών συστατικών. Η διαφυλλική εφαρμογή 1-2 ppm S-αψισσικού οξέος κατά τη διάρκεια του σταδίου πρασίνου προάγει αποτελεσματικά τη μετατροπή του αγρωστικού, αυξάνει τον αριθμό των αποτελεσματικών αδερφών και βελτιστοποιεί τη δομή του πληθυσμού των φυτών, οδηγώντας τελικά σε υψηλότερους ρυθμούς σχηματισμού στάχυ και αυξημένες αποδόσεις.
Στην πρακτική εφαρμογή, συνιστάται ο διαφυλλικός ψεκασμός 1–2 ppm S-αψισικού οξέος στο χειμερινό σιτάρι είτε πριν από το στάδιο του πρασίνου είτε κατά τη διάρκεια του πρώιμου σταδίου του άροσης, εφαρμόζοντάς το δύο φορές σε μεσοδιαστήματα 7 ημερών. Εναλλακτικά, μπορεί να εφαρμοστεί μια προληπτική θεραπεία με 50–100 ppm πριν από την άφιξη ενός ψυχρού κύματος για ενίσχυση της αντοχής στο στρες.
