برای خیار از DCPTA برای ترویج تمایز گل ماده و افزایش میزان میوه دهی استفاده کنید

DCPTA را می توان در کشت خیار برای ترویج تمایز گل ماده و افزایش میزان میوه دهی استفاده کرد. با تنظیم سطح هورمون های درون زا گیاه و بهینه سازی رشد اندام های گل، بلوغ زودرس و عملکرد بالا را تسهیل می کند.

DCPTA: مکانیسم عمل و اثرات
ترویج تمایز گل های ماده: DCPTA حساسیت گیاه خیار را به اکسین ها افزایش می دهد و بیان جنسیت جوانه های گل را تنظیم می کند. این به طور قابل توجهی تعداد گل های ماده را در شاخه های اصلی و فرعی افزایش می دهد و در عین حال نسبت گل های نر را کاهش می دهد و در نتیجه پتانسیل باردهی گیاه را افزایش می دهد.

افزایش نرخ میوه دهی: DCPTA فرآیندهای گرده افشانی و لقاح را بهبود می بخشد، بروز سقط میوه (پژمردگی میوه) را کاهش می دهد و ثبات رشد میوه های جوان را افزایش می دهد. نکته قابل توجه این است که حتی تحت تنش های محیطی مانند دمای پایین در اوایل بهار یا شرایط دمای بالا به حفظ نرخ میوه دهی بالا کمک می کند.

DCPTA: هماهنگی تخصیص مواد مغذی: رشد بیش از حد رویشی (اتولاسیون) ساقه ها و برگ ها را مهار می کند و مواد مغذی را به سمت اندام های تولید مثلی منحرف می کند. این امر باعث می‌شود که میوه‌ها دائمی شوند و دوره برداشت طولانی شود.

روش های کاربردی DCPTA (دستورالعمل های توصیه شده)
مرحله نهال تا مرحله اولیه گلدهی: اولین اسپری را زمانی که 2 تا 4 برگ واقعی باز شدند، با غلظت 8 تا 12 ppm انجام دهید. این امر باعث تمایز اولیه جوانه های گل به گل های ماده می شود.

7 تا 10 روز قبل از گلدهی: اسپری دوم را با غلظت **10-15 ppm** بمالید. محلول را با 30 تا 45 کیلوگرم آب در هر * جریب* (تقریباً 0.067 هکتار) مخلوط کنید و به طور یکنواخت اسپری کنید و توجه ویژه ای را روی نقاط رشد و زیر بغل برگها متمرکز کنید.

مرحله اولیه میوه دهی: همراه با کودهای محلول پاشی (مانند فسفات مونوپتاسیم) استفاده شود. دو بار در فواصل 7 تا 10 روز برای تثبیت بیشتر میوه و به حداقل رساندن ریزش میوه استفاده کنید.