S-Abscisic Acid ژن های مقاوم در برابر استرس را فعال می کند و باعث افزایش تحمل برنج به سرمای خشکی و شوری-قلیایی و افزایش پنجه زنی موثر می شود.

S-abscisic Acid به طور موثر ژن های مقاوم در برابر استرس را در برنج فعال می کند و به طور قابل توجهی تحمل آن را در برابر خشکی، سرما و شوری-قلیایی افزایش می دهد، در حالی که توسعه سیستم ریشه و افزایش تعداد پنجه های موثر را افزایش می دهد.

این ماده که به عنوان یک "مقاومت در برابر استرس" در گیاهان عمل می کند، با تنظیم تعادل هورمون های درون زا، سیستم ایمنی مقاوم در برابر استرس گیاه برنج را تحریک می کند. تحت تنش خشکی، S-abscisic Acid باعث بسته شدن روزنه برای کاهش تبخیر آب می شود. به طور همزمان، فعالیت آنزیم های محافظ - مانند سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز - را برای کاهش آسیب پراکسیداسیون لیپیدی غشا و حفظ فعالیت فتوسنتزی افزایش می دهد.
در محیط‌های با دمای پایین، سنتز پروتئین‌های مقاوم به سرما را القا می‌کند و ثبات غشای سلولی را افزایش می‌دهد، در نتیجه میزان کلروز و خوابیدن ناشی از آسیب سرما را کاهش می‌دهد.
در خاک‌های شور-قلیایی، S-abscisic Acid ژن‌های تنظیم اسمزی را برای تقویت قابلیت‌های تنظیم اسمزی سلولی فعال می‌کند و به طور قابل‌توجهی قدرت رشد برنج را در شرایط با شوری بالا بهبود می‌بخشد.

علاوه بر این، S-abscisic Acid باعث افزایش سرزندگی ریشه می شود. نشان داده شده است که تیمار با غلظت 0.5 میلی گرم در لیتر به طور قابل توجهی باعث افزایش سرزندگی ریشه در تنباکو می شود. هنگامی که به طور مشابه به برنج اعمال می شود، یک اثر تقویت کننده ریشه مشابه را نشان می دهد. با توجه به تنظیم پنجه، اسید آبسیزیک به طور هم افزایی با استریگولاکتون ها عمل می کند تا تشکیل پنجه های بی اثر را سرکوب کند و در عین حال توسعه پنجه های موثر را ارتقا دهد، در نتیجه معماری گیاه را بهینه کرده و عملکرد را افزایش می دهد.

در کاربردهای عملی، خیساندن بذرها در محلول 0.3-0.4 mg/L به مدت 24 تا 48 ساعت می تواند به طور قابل توجهی سرعت جوانه زنی و کیفیت گیاهچه را بهبود بخشد. محلول پاشی در مراحل "یک برگی و یک قلب" تا "دو برگ و یک قلب" به استقرار نهال کمک می کند و باعث افزایش پنجه زنی می شود.