Regulación do comportamento das plantas para evitar o aloxamento: efectos sinérxicos do 6-BA (6-benzilaminopurina) e do cloruro de chlormequat
Na produción agrícola moderna, a regulación do comportamento das plantas para evitar o aloxamento é unha medida de xestión importante. O 6-BA (6-benzilaminopurina) e o cloruro de chlormequat son os dous reguladores do crecemento das plantas de uso habitual. Regulan o crecemento dos cultivos mediante diferentes mecanismos de acción, conseguindo así o obxectivo de evitar o aloxamento.
Mecanismo de Acción de 6-BA
O 6-BA é un regulador do crecemento vexetal de tipo citoquinina que promove a división e o alongamento celular, aumenta o contido de clorofila e mellora a eficiencia fotosintética. Durante o crecemento da colleita, o 6-BA pode promover o crecemento das ramas laterais e aumentar o número de labras, mellorando así o comportamento da planta. Ademais, o 6-BA pode mellorar a resistencia dos cultivos a condicións adversas, como a seca e o frío, o que é crucial para o crecemento dos cultivos en ambientes desafiantes.
Mecanismo de acción do cloruro de chlormequat
Chlormequat Chloride é un retardador de crecemento das plantas que actúa principalmente inhibindo a síntese de xiberelina dentro da planta. As xiberelinas son as principais hormonas que promoven a elongación do talo nas plantas. Polo tanto, o cloruro de chlormequat pode controlar eficazmente o crecemento excesivo dos cultivos, dando lugar a plantas ananas con talos máis grosos, mellorando así a resistencia ao aloxamento. O cloruro de chlormequat tamén pode promover o desenvolvemento das raíces, mellorar a capacidade de absorción dos cultivos e aumentar o rendemento.
Efectos sinérxicos: o uso combinado de 6-BA e cloruro de chlormequat pode conseguir mellores resultados na regulación do tipo de planta de cultivo. O 6-BA promove a ramificación lateral e o labrado, mentres que o cloruro de chlormequat controla o alongamento excesivo do talo principal. A combinación dá como resultado un tipo de planta máis compacto e talos máis grosos, evitando eficazmente o aloxamento. Este efecto sinérxico non só mellora a resistencia ao aloxamento senón que tamén optimiza a eficiencia fotosintética, aumentando o rendemento.
