Stosowanie regulatorów wzrostu roślin do wspomagania wysokowydajnych technik uprawy orzeszków ziemnych

Orzeszki ziemne to jednoroczne rośliny zielne należące do rodzaju Arachis z rodziny bobowatych. Pochodzą z Ameryki Południowej. Ponad 100 krajów na całym świecie uprawia orzeszki ziemne, przy czym najpowszechniejsza jest Azja, a następnie Afryka. W poniższej sekcji, na przykładzie orzeszków ziemnych uprawianych latem w północnych Chinach, wymieniono comiesięczne prace związane z zarządzaniem środkami ochrony roślin orzeszków ziemnych, od przedsiewu do zbiorów.

I. Przedsiewny okres przygotowawczy

1. Wskaźniki zarządzania polem: wybór miejsca, nawożenie, selekcja nasion, zaprawianie nasion

(1) Wybór lokalizacji

Unikaj ciągłego przycinania. Po zbiorze poprzedniego plonu należy niezwłocznie przeprowadzić płytką uprawę w celu usunięcia ścierniska, zazwyczaj 10-17 cm, bronować i wyrównać glebę przed sadzeniem. Po wschodach należy niezwłocznie uprawiać i zastosować szybko działający nawóz. Do międzyplonu orzeszków ziemnych w redlinach pszenicy należy zastosować głęboki pług i bronę przed siewem pszenicy na głębokość powyżej 26 cm oraz zastosować nawóz organiczny. W przypadku sadzenia na redlinach wysokość redlin wynosi zwykle 17 cm, rozstaw redlin wynosi 33–40 cm, a na redlin wysiewa się jeden rząd. Wysiewać natychmiast po posadzeniu na redlinach, aby zapobiec wpływowi utraty wilgoci na wschody sadzonek.

(2) Zastosuj wystarczającą ilość nawozu podstawowego.

Ilość nawozu podstawowego stosowanego do orzeszków ziemnych powinna na ogół stanowić 70–80% całkowitego zastosowanego nawozu i składać się głównie z dobrze zgniłego nawozu organicznego, uzupełnionego nawozami nieorganicznymi, takimi jak superfosfat, chlorek potasu i wapno. Azot, fosfor i potas zawarte w nawozie podstawowym można stosować w proporcji 1:1:2.

(3) Ostrożnie wybieraj nasiona.

Przed siewem należy starannie wybrać nasiona, usunąć chore, zgniłe i inne niespełniające norm, a następnie suszyć je na słońcu przez 1-2 dni w słoneczny dzień.

(4) Zaprawianie nasion i zaprawianie nasion.

Głównymi celami zapobiegania i zwalczania są choroby korzeni i podstawy łodygi, takie jak zgnilizna korony, zgnilizna korzeni, zgnilizna łodyg i nicienie cystowe. Zwróć uwagę na zapobieganie i zwalczanie szkodników podziemnych, takich jak świerszcze nitkowate, pędraki i drutowce. Do zaprawiania nasion lub zaprawiania nasion można zastosować mieszaninę środków grzybobójczych, owadobójczych i regulatorów wzrostu roślin.

2. Chemiczne zwalczanie chwastów

Opryskiwanie powierzchni gleby herbicydami przedwschodowymi po wysiewie orzeszków ziemnych, ale przed wschodami sadzonek, może skutecznie zwalczać chwasty.


II. Kiełkowanie nasion i etap siewek

Fazę kiełkowania nasion i siewek definiuje się jako okres od siewu do momentu wzejścia 50% sadzonek i wytworzenia pierwszego prawdziwego liścia.

1. Wskaźniki zarządzania terenem

Uprawa wymaga pełnego i równomiernego wschodu siewek z siewu.

2. Główne techniki uprawy

Terminowe przerzedzanie lub usuwanie sadzonek z folii ściółkowej, sprawdzanie sadzonek i przesadzanie, zapobieganie uszkodzeniom spowodowanym przez mróz i stosowanie regulatorów wzrostu, takich jak polifenole, ester aminokwasowy DA-6 i induktor S na akr, w zależności od warunków pogodowych, w celu zwiększenia odporności na stres i uprawy silnych sadzonek.

III. Etap sadzonek

Fazę siewki definiuje się jako okres od wschodów do momentu, gdy 50% roślin otworzy swój pierwszy kwiat.

1. Wskaźniki zarządzania terenem

Utrzymuj pełne wschody sadzonek, promuj wzrost korzeni i silne sadzonki, zachęcaj do wczesnego i obfitego kwitnienia oraz staraj się o gęste rozgałęzienia i wzrost międzywęźli, aby stworzyć podstawę dla wysokich plonów.

2. Główne techniki uprawy

(1) Nawożenie: Siewki wchłaniają niewiele azotu i fosforu, ale w fazie rozety wzrost roślin znacznie przyspiesza, podczas gdy składniki odżywcze z nasion są w dużym stopniu wyczerpane, a guzki korzeniowe jeszcze się nie utworzyły. Dlatego odpowiednie zastosowanie N i P w fazie siewek może sprzyjać rozwojowi brodawek korzeniowych, ułatwiać wiązanie azotu przez ryzobie, znacząco sprzyjać różnicowaniu pąków kwiatowych i zwiększać liczbę efektywnych kwiatów. Zaleca się, aby w tym czasie, zgodnie z wymaganiami odżywczymi orzeszków ziemnych, zastosować dolistne opryski azotanem wapnia i fosforanem diazotu potasu, wraz z użyciem jednego lub dwóch regulatorów, takich jak nitrofenolany sodu, DA-6, brassinolid, triakontanol, chloromekwat i chlorek mepikwatu w celu pobudzenia wzrostu korzeni i liści oraz uprawy silnych sadzonek.

(2) Zarządzanie szkodnikami i chorobami: Główną chorobą, którą należy zwalczać w tym okresie, jest plamistość liści. Opryskiwanie na akr środkami grzybobójczymi, takimi jak mankozeb lub sól manganowa imazalilu, w połączeniu z regulatorami, takimi jak nitrofenolan sodu, może poprawić skuteczność i przywrócić wigor sadzonek. Głównym szkodnikiem do zwalczania są mszyce, które można zwalczać poprzez opryskiwanie imidakloprydem, acetamiprydem itp.


IV. Etap kwitnienia i tworzenia kołków

Etap kwitnienia i ustalania, zwany także etapem ustalania, trwa od początku kwitnienia do momentu, gdy na 50% roślin pojawią się młode owoce w kształcie głowy kurczaka.

1. Wskaźniki zarządzania terenem

Promuj wczesne i obfite kwitnienie, starając się uzyskać więcej gałęzi i gęstszych węzłów, aby stworzyć podstawę dla wysokich plonów.

2. Główne techniki uprawy

(1) Zarządzanie nawozami: Absorpcja N, P i K wynosi około 23-33% całkowitej absorpcji. Na tym etapie tworzy się duża liczba guzków korzeniowych, dostarczających orzeszkom ziemnym coraz większej ilości azotu. W tym okresie zaleca się dolistne stosowanie nawozów potasowych, wapniowych i borowych w celu uzupełnienia potrzeb pokarmowych orzeszków ziemnych.

(2) Zarządzanie szkodnikami i chorobami: Zarządzanie szkodnikami i chorobami powinno w dalszym ciągu koncentrować się na zapobieganiu plamistości liści, jednocześnie zapobiegając rdzy orzeszków ziemnych. Opryskiwanie na akr flusilazolem lub solą manganową imazalilu w połączeniu z opryskiem nitrofenolanem sodu lub DA-6, a następnie ponowne opryskiwanie co 7-10 dni przyniesie lepsze rezultaty. Jednocześnie, ze względu na rosnące temperatury, należy zwrócić uwagę na zapobieganie występowaniu choroby wywołanej wirusem karłowatości orzeszków ziemnych. Zwalczanie mszyc ma kluczowe znaczenie podczas sadzenia. W przypadku wykrycia uszkodzeń spowodowanych chorobami wirusowymi, w połączeniu ze zwalczaniem mszyc, opryskiwanie na akr środkami przeciwwirusowymi, takimi jak metylofenidat, może skutecznie zapobiegać uszkodzeniom powodowanym przez choroby wirusowe i ograniczać je.

V. Etap tworzenia strąków

Etap tworzenia strąków trwa od pojawienia się młodych strąków do 50% roślin posiadających pełne strąki.

1. Wskaźniki zarządzania terenem

Kontroluj nadmierny wzrost, aby zapobiec wyleganiu, zapobiegaj chorobom liści, opryskuj liście borem, aby zwiększyć masę owoców oraz poprawić tempo zawiązywania i stopień pełni owoców.

2. Główne techniki uprawy

(1) Zarządzanie nawozami: Absorpcja azotu i fosforu w tym okresie stanowi około 50% całkowitej absorpcji w całym okresie wzrostu. Zapewnienie podaży wapnia w tym okresie może poprawić stopień sytości; zapewnienie dostaw fosforu może poprawić zawartość oleju w nasionach. Opryski dolistne azotanem wapnia i kwasem borowym w połączeniu z zastosowaniem estrów aminokwasów mogą sprzyjać ekspansji korzeni i owoców, zwiększać efektywność fotosyntezy liści, a jednocześnie należy dobrać i stosować regulatory takie jak cyklaminian wapnia i paklobutrazol w celu kontroli nadmiernego wzrostu.

(2) Walka ze szkodnikami i chorobami: Głównymi chorobami, które należy zwalczać w okresie zawiązywania strąków, są plamistość liści i rdza. W tym czasie należy zwrócić uwagę na dalsze opryskiwanie flusilazolem lub solą manganową imazalilu na akr w połączeniu z nawozem dolistnym. Ponadto okres zawiązywania strąków orzeszków ziemnych po ściernisku pszenicy zbiega się z wysoką temperaturą i porą deszczową, a bakteryjne więdnięcie orzeszków ziemnych jest bardzo prawdopodobne po ulewnych deszczach. W tym czasie należy zwrócić uwagę na opryski streptomycyną rolniczą i innymi środkami zapobiegającymi występowaniu chorób bakteryjnych. Na obszarach o silnych podziemnych inwazjach szkodników 40% foxim EC lub 40% metyloizofenfos EC można zmieszać z drobną glebą, aby utworzyć toksyczną glebę na mu (około 0,067 hektara). Tę toksyczną glebę należy przed orką równomiernie rozprowadzić na podłożu, a następnie wmieszać do gleby podczas orki. Jeszcze skuteczniejsze są mikrokapsułkowane preparaty foksymu lub metyloizofenfosu.

VI. Etap dojrzałości owoców

Etap dojrzałości owoców definiuje się jako okres od pojawienia się owoców na 50% roślin do osiągnięcia pełnej dojrzałości większości strąków.

1. Wskaźniki zarządzania terenem
Chroń funkcjonalne liście, zapobiegaj wyleganiu, zapobiegaj przedwczesnemu starzeniu się, spryskaj nawozami fosforowymi i potasowymi, aby ułatwić przenoszenie składników odżywczych z łodyg i liści do strąków, zwiększyć zawartość strąków i zwiększyć masę owoców.

2. Główne techniki uprawy

(1) Zarządzanie nawozami: Zużycie wody i zapotrzebowanie na nawozy zmniejszają się w drugiej fazie dojrzałości owoców. Jeśli wystąpi susza i nie będzie możliwości jej zrekompensowania, etap dojrzałości owoców ulegnie skróceniu, co doprowadzi do zmniejszenia plonów. W tym czasie należy zwrócić uwagę na połączenie dolistnego oprysku nawozami fosforowymi i potasowymi z zastosowaniem regulatorów, takich jak nitrofenolany sodu, DA-6 i 6-BA, aby poprawić funkcję liści, sprzyjać przyspieszonej przemianie węglowodanów w tłuszcz i zapobiegać fizjologicznemu opadaniu liści.

(2) Walka ze szkodnikami i chorobami: Okres dojrzałości wypełniania strąków to późny etap wzrostu orzeszków ziemnych. W tym czasie liczba patogenów plamistości liści i rdzy zgromadziła się do dużej wartości. Środki kontrolne powinny skupiać się na zmniejszeniu liczby zarodników. Lepszy efekt przyniesie opryskiwanie solą manganową mankozebu lub imazalilu na mu w połączeniu z zastosowaniem regulatorów wzrostu, takich jak nitrofenolany sodu lub DA-6.

VII. Terminowy zbiór i przechowywanie w muszlach

1. Terminowe zbiory

(1) Na podstawie wzrostu roślin;

(2) W oparciu o stopień zapełnienia strąków: 80%;

(3) W oparciu o zmiany temperatury lub wymagania dotyczące późniejszego sadzenia orzeszków ziemnych.

2. Przechowywanie w muszlach

Bezpieczna wilgotność przechowywania strąków wynosi 10%.