Metody zapobiegania wyleganiu pszenicy na wiosnę

Wyleganie jest jedną z głównych przeszkód wpływających na plon pszenicy w warunkach wysokich nawozów i wody. W ostatnich latach powszechne stosowanie regulatorów wzrostu roślin w produkcji pszenicy otworzyło nową drogę zapobiegania wyleganiu i promowania zwiększonego plonu, a także stanowi ważny pomocniczy środek techniczny zapewniający wysokie i stabilne plony pszenicy.

1. Rozpylanie paklobutrazolu:
Na etapie krzewienia pszenicy oprysk 30 kg roztworu paklobutrazolu o stężeniu 200 ppm na akr może spowodować karłowatość roślin, zwiększyć odporność na wyleganie, a także kontrolować mączniaka prawdziwego pszenicy oraz poprawić wchłanianie i wykorzystanie azotu przez roślinę.

2. Nakładanie Unikonazolu (dostępnego w handlu w postaci 5% proszku zwilżalnego):
Jest to nowy rodzaj wysoce skutecznego regulatora wzrostu roślin o 6-10 razy wyższej aktywności biologicznej niż paklobutrazol. Zastosowanie na pszenicę może zapobiec wyleganiu w warunkach dużego zagęszczenia, żyzności i wody, a także zmniejsza sterylność kłosków i zwiększa masę tysiąca ziaren. Doświadczenia wykazały, że w warunkach bezwietrznych i wolnych od wylegania pszenica traktowana Unikonazolem dała średnio 15,4% więcej plonów niż grupa kontrolna. Metody aplikacji: 1. Opryskać 50 kg roztworu unikonazolu o stężeniu 30-40 ppm na mu (około 0,067 ha) w ciągu tygodnia przed łączeniem pszenicy.

3. Rozpylanie chlorku chloromekwatu:
W przypadku pól pszenicy o dużych populacjach roślin i silnym wzroście, oprysk 50-75 kg 0,15-0,3% roztworu chloromekwatu na mu na wczesnym etapie łączenia może skutecznie zahamować wydłużanie międzywęźli, skarłowacić rośliny i wzmocnić podstawę łodygi, zapobiegając w ten sposób wyleganiu. Po zmieszaniu z estrem butylu 2,4-D może również zwalczać chwasty szerokolistne na polach pszenicy.

4. Opryskiwanie stymulatora wzrostu:
W fazie łączenia pszenicy zastosować 15-20 ml stymulatora wzrostu na mu (około 0,067 ha) rozcieńczonego w 50-60 kg wody w formie oprysku dolistnego. Może to hamować wydłużanie międzywęźli, zapobiegać wyleganiu w późniejszych stadiach i zwiększać wydajność o 10-20%.