با توجه به تغییرات آب و هوایی مداوم ، آب و هوا و فصول به طور فزاینده ای غیرقابل پیش بینی شده است ، که اغلب منجر به تلفات محصول می شود. آمار نشان می دهد که 60 ٪ تا 80 ٪ از تلفات عملکرد محصول در اثر استرس غیر زنده ایجاد می شود. بازده محصول در سالهای خوب آب و هوا و در سالهای نامساعد آب و هوای کم است. تحریک کننده های زیستی می توانند به طور مؤثر به این مشکلات استرس غیر زنده بپردازند.

اسید indoleacetic (IAA) ، اقدامات فیزیولوژیکی: از پیری گیاه جلوگیری می کند ، تسلط آپیکال را حفظ می کند ، پارتنوکارپی را ترویج می کند ، باعث ایجاد فوتوتروپیسم می شود و باعث افزایش طول سلول و خم شدن می شود. میوه بدون بذر تولید می کند. رشد و تولید مثل رویشی را تقویت می کند ، از افت گل و میوه جلوگیری می کند و عملکرد را افزایش می دهد. جوانه زنی بذر را ترویج می کند. و باعث ایجاد کالوس و تشکیل ریشه در کشت بافت می شود.

تنظیم کننده های رشد گیاه سازگار با محیط زیست به طور کلی به دو دسته تقسیم می شوند: 1. هورمونهای درون زا گیاه طبیعی یا آنالوگ های آنها ؛ 2. تنظیم کننده های استخراج شده از مواد طبیعی یا از طریق تخمیر میکروبی به دست می آیند. اینها به طور کلی در محیط زیست قابل تخریب هستند و سمیت کم برای موجودات غیر هدفمند (مانند زنبورها و پرندگان) دارند.

هنگام پرداختن به چالش های رشد محصول در پاییز و زمستان ، ما اغلب با تنظیم کننده های رشد گیاه مانند برنجینولید ، DA-6 و نیتروفنول های سدیم روبرو می شویم. در حالی که این عوامل باعث رشد محصول می شوند ، خصوصیات آنها و دوزهای توصیه شده متفاوت است. تنظیم کننده های مختلف دارای اثرات و دوزهای مختلف ترویج هستند. برنجینولید ، DA-6 و نیتروفنولات سدیم هر یک از ویژگی های خاص و غلظت بهینه خود را دارند.