تریاکونتانول یک محرک رشد گیاهی است که به طور قابل توجهی باعث افزایش عملکرد در سبزیجات مختلف برگی و میوه می شود.

تریاکونتانول یک محرک رشد گیاهی بسیار موثر و با طیف وسیع است که به طور قابل توجهی بازدهی را در سبزیجات برگدار و میوه ای مختلف افزایش می دهد و میانگین افزایش تقریباً 10 درصدی دارد. مکانیسم اثر تریاکونتانول شامل افزایش فعالیت پلی فنل اکسیداز در گیاهان، ترویج فتوسنتز، تجمع ماده خشک و جذب عناصر معدنی و در نتیجه بهبود عملکرد و کیفیت است.


روش های اصلی کاربرد تریاکونتانول

1. سبزیجات برگدار (به عنوان مثال، کرفس، اسفناج، کاهو): اسپری کردن ساقه ها و برگ ها با محلول تریاکونتانول با غلظت 0.5-1 میلی گرم / کیلوگرم می تواند رشد گیاه را تقویت کرده و عملکرد را تا بیش از 10 درصد افزایش دهد. به عنوان مثال، سمپاشی کرفس هر 10 روز پس از پیوند، در مجموع 3 تا 4 بار، می تواند محتوای کلروفیل و ویتامین C را افزایش دهد.

2. کاربرد تریاکونتانول در میوه ها و سبزیجات (به عنوان مثال، گوجه فرنگی، خیار، فلفل)

گوجه‌فرنگی: محلول تریاکونتانول 0.5 میلی‌گرم/کیلوگرم را یکبار در طول گل‌دهی و شکوفه‌دهی کامل اسپری کنید تا میزان تشکیل میوه 20 تا 25 درصد افزایش یابد.

خیار: محلول تریاکونتانول 0.5-1 mg/kg را در مراحل گیاهچه و گلدهی اسپری کنید تا عملکرد را 16 تا 28 درصد افزایش دهید و زودرس را افزایش دهید.

اقدامات احتیاطی

کنترل غلظت: برای جلوگیری از سمیت گیاهی ناشی از غلظت بیش از حد، غلظت توصیه شده تریاکونتانول را به شدت رعایت کنید.

زمان سمپاشی: صبح یا عصر زمانی که باد وجود ندارد، سمپاشی را انجام دهید. اگر تا 6 ساعت پس از سمپاشی باران بارید، مجددا سمپاشی کنید.

پیشنهادات کاربرد ترکیبی: ترکیب با کودهایی مانند دی هیدروژن فسفات پتاسیم می تواند اثر را افزایش دهد، اما آزمایشات در مقیاس کوچک ابتدا ضروری است.

تریاکونتانول اثر سریع‌تری نسبت به براسینولید دارد، اما اثر باقی‌مانده آن کوتاه‌تر است. باید با توجه به مرحله رشد محصول به طور مناسب استفاده شود.