Guía detallada das aplicacións e efectos dos reguladores de crecemento vexetal

Tipos de plantas aplicables
1. Cultivos de cereais: arroz, trigo, millo, etc. A aplicación durante a etapa de labranza aumenta o número de labradores efectivos; a aplicación durante a etapa de recheo de grans evita a senescencia prematura.

2. Vexetais: verduras de folla (espinaca, leituga): a aplicación durante a fase de mudas promove o crecemento do sistema radicular; vexetais de froita (tomate, pepino): a aplicación durante a fase de expansión da froita reduce a taxa de malformación da froita.

3. Árbores froiteiras: mazás, cítricos: a aplicación durante a fase de brote estimula a formación de xemas; uvas: a aplicación durante a fase de cambio de cor mellora a acumulación de azucre e a cor das froitas.

4. Cultivos económicos: té: a aplicación antes da emerxencia das xemas produce xemas máis completas e robustas; algodón: cando se combina con ácido húmico, axuda a aliviar os obstáculos asociados ao cultivo continuo.

5. Melóns e bagas: amorodos: a aplicación durante a etapa de frutificación complementa o calcio para evitar a malformación das froitas; sandías: a aplicación durante a fase de expansión da froita aumenta o contido de azucre.

6. Flores ornamentais: rosas: a aplicación durante a fase de formación de xemas optimiza o desenvolvemento das xemas; Pothos (Epipremnum): a aplicación regular axuda a manter a follaxe sa.


Comparación dos efectos da aplicación


Cultivos de cereais
1. (Mellora do rendemento): trigo: a aplicación durante a etapa de labranza aumenta o número de labradores efectivos; a aplicación durante a fase de recheo de grans atrasa a senescencia e mellora a gordura do gran.

2. (Resistencia ao estrés): millo: a aplicación durante a fase de borla (xunto con insecticidas) mitiga o impacto negativo das altas temperaturas na polinización.


Vexetais
1. (Mellora do rendemento): vexetais frondosos: o grosor das follas aumenta nun 20%-30% e o ciclo de crecemento acúrtase en 3-5 días.

2. (Resistencia ao estrés): vexetais de invernadoiro: a aplicación en parcelas de cultivo continuo (combinado con inoculantes microbianos) axuda a paliar problemas relacionados coa salinización e alcalinización do solo.


Árbores froiteiras
1. (Mellora do rendemento): mazás: a aplicación durante a fase de expansión da froita reduce a incidencia de Bitter Pit; Peras: a aplicación post-colleita de suplementos de nitróxeno e magnesio promove a recuperación das árbores.

2. (Resistencia ao estrés): Cítricos: a aplicación de formulacións que conteñen triptófano durante a etapa de cambio de cor mellora significativamente a dozura das froitas e a cor externa.