Estes reguladores do crecemento vexetal poden axudar aos cultivos a mellorar a fotosíntese e a acelerar a división celular

Para mellorar a fotosíntese e acelerar a división celular, pódense seleccionar as seguintes categorías de reguladores do crecemento vexetal. Acadan estes dous obxectivos a través de diversos mecanismos, e algúns ofrecen beneficios adicionais como unha maior resistencia ao estrés, o aumento dos rendementos e a mellora da calidade dos cultivos.


Regulador de crecemento das plantas clave recomendado
Hexanoato de dietilo aminoetilo (DA-6)

Mecanismo de acción: aumenta o contido de clorofila, proteínas e ácidos nucleicos, aumentando así a taxa de fotosíntese; regula hormonas endóxenas (como auxinas e citoquininas) para favorecer a división e o alongamento celular.

Características: Eficaz nunha ampla gama de concentracións (1-100 ppm); eficaz incluso a baixas temperaturas; non tóxico e non deixa residuos; compatible para mesturar en tanque con fertilizantes e pesticidas.

Cultivos aplicables: arroz, trigo, millo, árbores froiteiras, hortalizas, flores, etc.

Aplicación típica: pulverización foliar nunha concentración de 10-20 ppm, aplicada 2-3 veces;normalmente resulta nun aumento do 10%-40% no rendemento.

1. Brassinolide (BR)

Natureza química: unha hormona vexetal endóxena esteroide (clasificada como a sexta categoría principal de hormonas vexetais).
Mecanismo de acción: aumenta significativamente o contido de clorofila e a eficiencia fotosintética; promove a división celular e o alongamento; mellora a resistencia á seca, ao frío e á salinidade/alcalinidade.

Características: Amplo espectro e altamente eficiente; eficaz en concentracións moi baixas
(normalmente aplicado a 0,01-0,5 mg/kg); compatible para mestura en tanque con fertilizantes foliares.

Cultivos aplicables: arroz, trigo, millo, soia, árbores froiteiras, melóns, hortalizas, etc.

Aplicación típica: aplícase como pulverizador durante a etapa de mudas para promover o desenvolvemento das raíces e fortalecer as mudas; aplícase durante a fase de floración para aumentar a taxa de fraguado.

2. Tidiazurón

Mecanismo de acción: exhibe unha potente actividade de citoquinina, que induce directamente a división celular; atrasa a senescencia, mantén a síntese de clorofila e prolonga a duración da función fotosintética.

Características principais: demostra efectos significativos de mellora do rendemento(potencialmente superior ao 20%)en cultivos de alta demanda como a soia, o millo e o arroz.

Aplicación: aplicar como pulverización foliar cunha dilución de 150-500 veces; A eficacia é máxima cando se aplica despois do inicio da floración.

3. Forclorfenurón (KT-30/CPPU)

Mecanismo de acción: promove a división e expansión celular, mellora a eficiencia fotosintética e atrasa a senescencia das follas.

Cultivos aplicables: Cucurbitáceas (sandías, pepinos), tomates, uvas, algodón, soia, etc.

Precaución: debe aplicarse estrictamente segundo as concentracións recomendadas; unha aplicación excesiva pode provocar deformidades ou unha diminución da calidade do cultivo.

4. DCPTA

Vantaxes únicas: ao regular a expresión xénica, aumenta directamente a eficiencia fotosintética, permitindo unha conversión máis eficiente de CO₂ en substancias bioquímicas.

Resultados: Aumenta o contido de proteína na soia nun 68%, o contido de graxa nun 20% e o rendemento global nun 35%.

Recomendacións de aplicación
Priorizar DA-6 ou Brassinolide: Ambos compostos posúen unha dobre función —promover tanto a fotosíntese como a división celular— e caracterízanse por un alto perfil de seguridade e unha ampla aplicabilidade.

Eficacia óptima mediante combinación: a combinación de axentes, como DA-6 con Brassinolide, ou mesturalos con fertilizantes foliares que conteñan cinc e boro, crea un efecto sinérxico que mellora a eficacia global.

Momento de aplicación: en xeral, os resultados máis eficaces conséguense cando se pulveriza durante a fase de mudas, a fase de maceración, a fase previa á floración ou a fase inicial de desenvolvemento do froito.

Evite ambientes alcalinos: os compostos como DA-6 e Brassinolide son propensos á descomposición en condicións alcalinas; polo tanto, non deben mesturarse con pesticidas ou fertilizantes alcalinos.