O triacontanol é un promotor de crecemento vexetal que aumenta significativamente os rendementos en varias hortalizas de folla e froitas.

O triacontanol é un promotor de crecemento vexetal de amplo espectro altamente eficaz que aumenta significativamente os rendementos en varias hortalizas de folla e froitas, cun aumento medio de aproximadamente un 10%. O mecanismo de acción do triacontanol consiste en mellorar a actividade da polifenol oxidase nas plantas, favorecendo a fotosíntese, a acumulación de materia seca e a absorción de elementos minerais, mellorando así o rendemento e a calidade.


Principais métodos de aplicación de Triacontanol

1. Vexetais de folla (por exemplo, apio, espinaca, leituga): pulverizar os talos e follas cunha solución de Triacontanol nunha concentración de 0,5-1 mg/kg pode promover o crecemento das plantas e aumentar o rendemento en máis dun 10%. Por exemplo, pulverizar apio cada 10 días despois do transplante, un total de 3-4 veces, pode aumentar o contido de clorofila e vitamina C.

2. Aplicación de triacontanol en froitas e verduras (por exemplo, tomates, pepinos, pementos)

Tomates: Rocíe 0,5 mg/kg de solución de triacontanol unha vez cada un durante a floración e a plena floración para aumentar a cuazón do 20%-25%.

Pepinos: pulverizar 0,5-1 mg/kg de solución de triacontanol durante as etapas de mudas e floración para aumentar o rendemento nun 16-28% e promover a madurez precoz.

Precaucións

Control da concentración: adherirse estrictamente á concentración recomendada de Triacontanol para evitar a fitotoxicidade causada por concentracións excesivas.

Tempo de pulverización: Pulverizar pola mañá ou pola noite cando non hai vento. Se chove dentro das 6 horas despois da pulverización, volve a pulverizar.

Suxestións de aplicación de compostos: a combinación con fertilizantes como o fosfato dihidróxeno potásico pode mellorar o efecto, pero primeiro son necesarios ensaios a pequena escala.

O triacontanol ten un efecto de acción máis rápida que o brasinólido, pero o seu efecto residual é máis curto. Debe usarse adecuadamente segundo a fase de crecemento do cultivo.