စပျစ်သီးကွဲခြင်း၏အကြောင်းရင်းများနှင့် တိုးတက်မှုနည်းလမ်းများ

လယ်ကွင်းစပျစ်သီးများ ရင့်မှည့်ခြင်းနှင့် အရောင်ပြောင်းသည့်ကာလသည် မိုးရွာသွန်းသည့်ကာလနှင့် တိုက်ဆိုင်ပြီး စပျစ်သီးကွဲထွက်လေ့ရှိသည်။ လက္ခဏာများမှာ- အရေပြားအက်ကွဲခြင်း၊ အရည်များယိုစိမ့်ခြင်းနှင့် မှိုပိုးကူးစက်ခြင်းနှင့် မြင့်မားသောစိုထိုင်းဆအောက်တွင် ပုပ်သွားနိုင်သောဒဏ်ရာများ။ ၎င်းသည် ပိုးမွှားများ၊ ပျားများ၊ ယင်ကောင်များနှင့် ပိုးမွှားများကို ဆွဲဆောင်ကာ စပျစ်သီးအထွက်နှုန်းနှင့် အရည်အသွေးကို ထိခိုက်စေပြီး စပျစ်သီး၏ စီးပွားဖြစ်တန်ဖိုးကို တိုက်ရိုက်လျှော့ချပေးသည့် သုတ်ပိုးများဖြစ်သည်။

I. စပျစ်သီးကွဲရခြင်းအကြောင်းရင်းများ

1. စပျစ်သီးများ ဖောရောင်ပြီး အရောင်ပြောင်းသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အရေပြားသည် ကြီးထွားမှု ရပ်တန့်သွားကာ အသီးအတွင်းရှိ ဆဲလ်များသည် လျင်မြန်စွာ ရှည်ထွက်ကာ ပြင်ပအရေပြားကို ဖိညှစ်ကာ ပါးလွှာသွားစေသည်။ ဤအချိန်တွင် အဆက်မပြတ်မိုးရွာသွန်းမှုကြောင့် ဆဲလ်များမှ ရေအလွန်အကျွံစုပ်ယူမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး turgor pressure လွန်ကဲပြီး ကွဲအက်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။

စပျစ်သီး၏ အရေပြားတစ်ရှူးသည် နုနယ်ပြီး အသီးရင့်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ အစွမ်းသတ္တိ လျော့နည်းသွားသည်။

2. Calcium ချို့တဲ့ပါက ကွဲအက်ခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ Calcium သည် Calcium pectin ပုံစံဖြင့် ဆဲလ်နံရံဖွဲ့စည်းမှုတွင် ပါဝင်ပါသည်။ ကယ်လ်စီယမ်ချို့တဲ့ခြင်းသည် ဆဲလ်နံရံများဖွဲ့စည်းခြင်းကို ဟန့်တားကာ ဆဲလ်ကွဲခြင်းနှင့် ဆဲလ်အသစ်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းကို ဟန့်တားစေသည်။ ၎င်းသည် စပျစ်သီးအရွက်များကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဦးတည်ရာသို့ ကွေးကောက်စေပြီး အသီးကွဲအက်နှုန်းကို တိုးစေကာ အသီးအနှံများ ခိုင်မြဲမှုကို လျှော့ချပေးပြီး အသီးများကို သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းနှင့် သိုလှောင်ခြင်းတို့ကို ခံနိုင်ရည်နည်းပါးစေသည်။

3. လေဝင်လေထွက် အားနည်းပြီး အလင်းရောင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှု အားနည်းသော စပျစ်နွယ်ပင်များ ကြီးထွားမှု အားကောင်းကာ စည်းများနှင့် အသီးအနှံများ မရှိခြင်း တို့နှင့်အတူ အသီးများကို ချဲ့ထွင်ထားသော အေးဂျင့်များကို အသုံးချပြီးနောက် အသီးများ ကွဲအက်သွားစေသည်။

4. အရောင်ပြောင်းသည့်အဆင့်တွင် အသုံးပြုသော ရင့်မှည့်အေးဂျင့်များ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုသည် အသီးများကို ကွဲအက်စေနိုင်သည်။

II စပျစ်သီးကွဲခြင်းမှကာကွယ်ရန်နည်းလမ်းများ

1. မြေဆီလွှာအစိုဓာတ်ကို ထိန်းညှိပေးသည်။ မိုးခေါင်ချိန်တွင် ရေသွင်းရေသွင်းပြီး မိုးရွာပြီးနောက် ရေစီးရေလာ မဖြစ်အောင် ချက်ခြင်း စိုက်ပျိုးပါ။

2. အသီးရင့်မှည့်သည့်ကာလတွင် မြင့်မားသောအပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆကို ရှောင်ရှားရန်၊ အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆကို ရှောင်ရှားရန်၊ ဖောက်ထွက်နှုန်းကို လျှော့ချပေးပြီး အသီးအနှံများ၏ ဖိအားကို တိုးစေပြီး ကွဲအက်သွားစေသည်။

3. အသီးများ သီးပြီးနောက် စည်းများကို ပါးပါးလှီးပြီး အပင်ပေါ်ရှိ အသီးအနှံများကို ချိန်ညှိပါ။ အသီးအနှံများ ကွဲအက်ခြင်းနှင့် ကွဲအက်ခြင်းများကို လျှော့ချရန်အတွက် စည်းများကို အလွန်တင်းကျပ်စွာ မထုပ်ပိုးထားကြောင်း သေချာပါစေ။

4. ကြီးထွားမှုကာလတစ်လျှောက်လုံး ကယ်လ်စီယမ်ဓာတ်ကို ဖြည့်စွက်ပါ။

ဓာတ်မြေသြဇာ လိမ်းရာတွင် အာဟာရမျှတအောင် ဂရုပြုပါ။ အစောပိုင်းအဆင့်များတွင် မျှတသောဓာတ်မြေသြဇာကို အသုံးပြုပါ၊ အသီးများတိုးချဲ့စဉ်တွင် ဖော့စဖရပ်နှင့် ပိုတက်စီယမ်ဓာတ်မြေသြဇာများကို အာရုံစိုက်ပါ။ အသီးကို တစ်ကြိမ်မထုပ်ခင် Chelated Calcium ဓာတ်ကို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ အသီးတိုးချဲ့ချိန်တွင် ကယ်လ်စီယမ်ကို အချိန်မီ ဖြည့်စွက်ပေးခြင်းသည် သစ်ပင်၏ သန်စွမ်းမှုနှင့် အသီးအနှံများ တောင့်တင်းမှုကို တိုးတက်စေပြီး ကွဲအက်ခြင်းကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။

ကယ်လ်စီယမ်သည် ဆဲလ်အမြှေးပါးများကို တည်ငြိမ်စေပြီး အပင်ရှိ ဆဲလ်နံရံတည်ဆောက်မှုကို ထိန်းသိမ်းပေးသည်။ ကယ်လ်စီယမ် ဖြည့်စွက်စာသည် အသီးအနှံများ၏ အသားအရေကို အားကောင်းစေသော်လည်း အက်ကွဲခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် အာမမခံနိုင်ပါ။ ၎င်းသည် အရေပြားတင်းမာမှုကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ကွဲအက်နှုန်းကို လျှော့ချပေးသည်။

5. ရင့်မှည့်အေးဂျင့်များကို အသုံးပြုသည့်အခါ စည်းတစ်ခုတည်းရှိ စပျစ်သီး၏ 5% မှ 10% သည် အရောင်ပြောင်းသွားသောအခါတွင် လိမ်းပေးပါ။ Ethephon နှင့် abscisic acid တစ်ခုတည်းကို မသုံးဘဲ အခြားအေးဂျင့်များနှင့် ပေါင်းစပ်ရန် ယေဘုယျအားဖြင့် အကြံပြုထားသည်။

အကြံပြုထားသော အေးဂျင့်- Pinsoa (5% Prohexadione ကယ်လစီယမ်) သည် စပျစ်သီးကို ချဲ့ထွင်ခြင်းနှင့် အရောင်ပြောင်းချိန်တွင် အသုံးပြုသောအခါ အသီးကွဲအက်နှုန်းကို လျှော့ချနိုင်သည်။