Przegląd popularnych formuł proszku ukorzeniającego
1. Kwas indolo-3-octowy (IAA) i kwas naftylooctowy (NAA) Proszek ukorzeniający
Najszerzej stosowany na rynku proszek do ukorzeniania to 50% mieszanina kwasu indolo-3-octowego (IAA) i kwasu naftylooctowego (NAA) (zawierająca 30% IAA i 20% NAA). IAA to endogenny hormon roślinny naturalnie występujący w roślinach; indukuje powstawanie korzeni przybyszowych i sprzyja proliferacji korzeni bocznych. Po wejściu do zakładu NAA indukuje produkcję etylenu; w niskich stężeniach endogenny etylen również sprzyja ukorzenianiu. Metoda aplikacji: W przypadku orzeszków ziemnych i pszenicy zaprawiać nasiona stężeniem 20–30 mg/kg; przyspiesza to kiełkowanie nasion i tempo tworzenia się korzeni.
2. Kwas indolo-3-masłowy (IBA) i kwas naftylooctowy (NAA) proszek ukorzeniający
Innym powszechnym proszkiem ukorzeniającym dostępnym na rynku jest 50% mieszanina kwasu indolo-3-masłowego (IBA) i NAA (zawierająca 40% IBA i 1% NAA). Ten rodzaj proszku do ukorzeniania ma postać proszku o barwie białej do jasnoczerwonej; jest łatwo rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych, słabo rozpuszczalny w ciepłej wodzie i nierozpuszczalny w zimnej wodzie. Preparat ten jest często stosowany w celu wspomagania ukorzeniania sadzonek drzew i kwiatów ozdobnych. Metody aplikacji obejmują: metodę szybkiego moczenia (stężenie 500–1000 mg/L, moczenie dolnych 3–4 cm sadzonki przez 10–15 sekund) i metodę powolnego moczenia (stężenie 10–100 mg//L, moczenie dolnych 3–4 cm sadzonki przez 12–24 godziny). Niższe stężenia i krótsze okresy stosowania stosuje się w przypadku roślin, które łatwo się ukorzeniają, natomiast wyższe stężenia i dłuższe okresy stosowania stosuje się w przypadku roślin, które są trudne do ukorzeniania.
3. Kwas indolo-3-octowy (IAA) i proszek ukorzeniający katechol
Gdy sadzonki bluszczu pospolitego (o długości 20–25 cm) traktowano na cięciu podstawowym IAA w stężeniu 10 mg/kg, średnia liczba korzeni na sadzonce wynosiła 1,3. Jednakże, gdy do sadzonki podstawowej zastosowano mieszaninę IAA (10 mg//kg) i katecholu (5 × 10⁻⁵ mol//L), średnia liczba korzeni na sadzonkę wzrosła do 9,4, co wykazało znaczący efekt synergistyczny. Badania wskazują, że katechol skutecznie hamuje aktywność biologiczną oksydazy IAA w sadzonkach, umożliwiając w ten sposób zastosowanemu egzogennie IAA pełne wykorzystanie jego funkcji indukującej korzenie, co skutkuje lepszą wydajnością ukorzeniania; i odwrotnie, przy braku katecholu, IAA dostający się do tkanki roślinnej jest szybko utleniany i inaktywowany przez oksydazę IAA, co prowadzi do słabych wyników ukorzeniania.
4. Kwas indolo-3-octowy (IAA) i sacharyna
Używając sadzonek fasoli zwyczajnej (o wysokości 2 cm) jako materiału testowego, rośliny moczono przez 16 godzin w roztworach 0,02% kwasu indolo-3-octowego (IAA) lub 0,0019% sacharyny (kwasu sulfobenzoesowego) przed przesadzeniem do szklarni w celu wzrostu hydroponicznego. Po 12 dniach leczenia oceniano liczbę korzeni bocznych; traktowanie samym 0,02% IAA dało 42 korzenie na roślinę, podczas gdy leczenie samym 0,0019% sacharyną nie zwiększyło liczby korzeni bocznych. Jednakże łączne zastosowanie IAA i sacharyny (0,02% + 0,0019%) spowodowało powstanie aż 96 korzeni bocznych na roślinę, co wykazało wyraźny efekt synergistyczny. Podobnie, zastosowanie mieszaniny IAA i sacharyny do sadzonek róż znacząco wpłynęło na boczne tworzenie korzeni. Późniejsze badania wykazały, że mieszanka ta sprzyja bocznemu tworzeniu korzeni sadzonek różnych roślin rolniczych i ogrodniczych, często wykazując działanie synergistyczne.
5. Kwas abscysynowy (ABA) i proszek ukorzeniający IAA
Kwas abscysynowy (ABA) hamuje biosyntezę gibereliny i w ten sposób sprzyja ukorzenianiu sadzonek. Używanie hipokotyli wspięgi jako materiału do cięcia i traktowanie podstawy sadzonek samym ABA (S-ABA) w stężeniu 1–5 mg/kg sprzyjało ukorzenianiu, podobnie jak moczenie podstawy w samym IAA (5 mg/kg). Jednakże łączne zastosowanie ABA i IAA (1–5 mg/kg ABA + 5 mg/kg IAA) wykazało synergistyczny efekt w promowaniu ukorzeniania sadzonek hipokotylowych cowpea. Gdy ABA (1,25–15 mg//kg) łączono z indolo-3-maślanem potasu (K-IBA) lub IAA (5–25 mg//kg) w celu pobudzenia ukorzeniania lub stymulacji wzrostu korzeni roślin takich jak groszek, pomidory, winogrona i topole, w większości przypadków obserwowano działanie addytywne, z efektami synergistycznymi pojawiającymi się w pewnych warunkach; jednakże zbyt wysokie stężenia ABA hamowały ukorzenianie. 6. Łączne zastosowanie kwasu fulwowego i indolomaślanu potasu
W doświadczeniu z udziałem jednorocznych sadzonek jabłoni moczenie sadzonek przez 12–24 godziny w 500-krotnym rozcieńczeniu samego kwasu fulwowego sprzyjało ukorzenianiu, ponieważ wchłonięty kwas fulwowy stymuluje aktywność niektórych inwertaz. Moczenie przez 12–24 godziny w samym indolomaślanie potasu (20 mg/kg) również sprzyjało ukorzenianiu. Jednakże łączne zastosowanie kwasu fulwowego i indolomaślanu (500-krotne rozcieńczenie plus 20 mg/kg) zwiększyło liczbę utworzonych korzeni.
Najszerzej stosowany na rynku proszek do ukorzeniania to 50% mieszanina kwasu indolo-3-octowego (IAA) i kwasu naftylooctowego (NAA) (zawierająca 30% IAA i 20% NAA). IAA to endogenny hormon roślinny naturalnie występujący w roślinach; indukuje powstawanie korzeni przybyszowych i sprzyja proliferacji korzeni bocznych. Po wejściu do zakładu NAA indukuje produkcję etylenu; w niskich stężeniach endogenny etylen również sprzyja ukorzenianiu. Metoda aplikacji: W przypadku orzeszków ziemnych i pszenicy zaprawiać nasiona stężeniem 20–30 mg/kg; przyspiesza to kiełkowanie nasion i tempo tworzenia się korzeni.
2. Kwas indolo-3-masłowy (IBA) i kwas naftylooctowy (NAA) proszek ukorzeniający
Innym powszechnym proszkiem ukorzeniającym dostępnym na rynku jest 50% mieszanina kwasu indolo-3-masłowego (IBA) i NAA (zawierająca 40% IBA i 1% NAA). Ten rodzaj proszku do ukorzeniania ma postać proszku o barwie białej do jasnoczerwonej; jest łatwo rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych, słabo rozpuszczalny w ciepłej wodzie i nierozpuszczalny w zimnej wodzie. Preparat ten jest często stosowany w celu wspomagania ukorzeniania sadzonek drzew i kwiatów ozdobnych. Metody aplikacji obejmują: metodę szybkiego moczenia (stężenie 500–1000 mg/L, moczenie dolnych 3–4 cm sadzonki przez 10–15 sekund) i metodę powolnego moczenia (stężenie 10–100 mg//L, moczenie dolnych 3–4 cm sadzonki przez 12–24 godziny). Niższe stężenia i krótsze okresy stosowania stosuje się w przypadku roślin, które łatwo się ukorzeniają, natomiast wyższe stężenia i dłuższe okresy stosowania stosuje się w przypadku roślin, które są trudne do ukorzeniania.
3. Kwas indolo-3-octowy (IAA) i proszek ukorzeniający katechol
Gdy sadzonki bluszczu pospolitego (o długości 20–25 cm) traktowano na cięciu podstawowym IAA w stężeniu 10 mg/kg, średnia liczba korzeni na sadzonce wynosiła 1,3. Jednakże, gdy do sadzonki podstawowej zastosowano mieszaninę IAA (10 mg//kg) i katecholu (5 × 10⁻⁵ mol//L), średnia liczba korzeni na sadzonkę wzrosła do 9,4, co wykazało znaczący efekt synergistyczny. Badania wskazują, że katechol skutecznie hamuje aktywność biologiczną oksydazy IAA w sadzonkach, umożliwiając w ten sposób zastosowanemu egzogennie IAA pełne wykorzystanie jego funkcji indukującej korzenie, co skutkuje lepszą wydajnością ukorzeniania; i odwrotnie, przy braku katecholu, IAA dostający się do tkanki roślinnej jest szybko utleniany i inaktywowany przez oksydazę IAA, co prowadzi do słabych wyników ukorzeniania.
4. Kwas indolo-3-octowy (IAA) i sacharyna
Używając sadzonek fasoli zwyczajnej (o wysokości 2 cm) jako materiału testowego, rośliny moczono przez 16 godzin w roztworach 0,02% kwasu indolo-3-octowego (IAA) lub 0,0019% sacharyny (kwasu sulfobenzoesowego) przed przesadzeniem do szklarni w celu wzrostu hydroponicznego. Po 12 dniach leczenia oceniano liczbę korzeni bocznych; traktowanie samym 0,02% IAA dało 42 korzenie na roślinę, podczas gdy leczenie samym 0,0019% sacharyną nie zwiększyło liczby korzeni bocznych. Jednakże łączne zastosowanie IAA i sacharyny (0,02% + 0,0019%) spowodowało powstanie aż 96 korzeni bocznych na roślinę, co wykazało wyraźny efekt synergistyczny. Podobnie, zastosowanie mieszaniny IAA i sacharyny do sadzonek róż znacząco wpłynęło na boczne tworzenie korzeni. Późniejsze badania wykazały, że mieszanka ta sprzyja bocznemu tworzeniu korzeni sadzonek różnych roślin rolniczych i ogrodniczych, często wykazując działanie synergistyczne.
5. Kwas abscysynowy (ABA) i proszek ukorzeniający IAA
Kwas abscysynowy (ABA) hamuje biosyntezę gibereliny i w ten sposób sprzyja ukorzenianiu sadzonek. Używanie hipokotyli wspięgi jako materiału do cięcia i traktowanie podstawy sadzonek samym ABA (S-ABA) w stężeniu 1–5 mg/kg sprzyjało ukorzenianiu, podobnie jak moczenie podstawy w samym IAA (5 mg/kg). Jednakże łączne zastosowanie ABA i IAA (1–5 mg/kg ABA + 5 mg/kg IAA) wykazało synergistyczny efekt w promowaniu ukorzeniania sadzonek hipokotylowych cowpea. Gdy ABA (1,25–15 mg//kg) łączono z indolo-3-maślanem potasu (K-IBA) lub IAA (5–25 mg//kg) w celu pobudzenia ukorzeniania lub stymulacji wzrostu korzeni roślin takich jak groszek, pomidory, winogrona i topole, w większości przypadków obserwowano działanie addytywne, z efektami synergistycznymi pojawiającymi się w pewnych warunkach; jednakże zbyt wysokie stężenia ABA hamowały ukorzenianie. 6. Łączne zastosowanie kwasu fulwowego i indolomaślanu potasu
W doświadczeniu z udziałem jednorocznych sadzonek jabłoni moczenie sadzonek przez 12–24 godziny w 500-krotnym rozcieńczeniu samego kwasu fulwowego sprzyjało ukorzenianiu, ponieważ wchłonięty kwas fulwowy stymuluje aktywność niektórych inwertaz. Moczenie przez 12–24 godziny w samym indolomaślanie potasu (20 mg/kg) również sprzyjało ukorzenianiu. Jednakże łączne zastosowanie kwasu fulwowego i indolomaślanu (500-krotne rozcieńczenie plus 20 mg/kg) zwiększyło liczbę utworzonych korzeni.
